Eén SS-31-peptide-infuus verhoogde de energie van oudere spieren

Door David Beckwith

Bewijscheck, 2 november 2026.

De bewering: “SS-31 laadt je mitochondriën op en vertraagt veroudering.”

Ons oordeel: Zwak. Eén infuus met het peptide SS-31 verhoogde in een studie met 39 mensen de energiecapaciteit van de spieren van ouderen met een nipt verschil, en de FDA heeft het goedgekeurd voor één zeldzame ziekte, het syndroom van Barth. Kanttekening: in de grootste studie liepen 218 volwassenen met een mitochondriale ziekte op dagelijkse prikken niet verder dan op placebo, en geen enkele studie testte het op veroudering.

“Een van de meest ingrijpende peptiden die er volgens mij bestaan.” Zo beschreef een gast in de show van Dave Asprey SS-31 in februari 2026. De twee gasten waren Josh Felber en Jay Campbell, medeoprichters van het peptidebedrijf BioLongevity Labs [3]. Dit is het beste resultaat achter de ophef: in een studie uit 2021 met 39 ouderen verhoogde één infuus van 2 uur de maximale energieproductie van een handspier met 27%, tegen 12% op placebo. Dat verschil was nipt en op dag 7 vervaagd [6].

Zwakke mitochondriën verklaren deels de vermoeidheid en zwakte die met de jaren komen [6]. Daarom valt dit resultaat op tussen de peptiden die mensen uitproberen. De FDA keurde SS-31 in september 2025 goed als Forzinity, maar alleen voor het syndroom van Barth, een erfelijke ziekte die ongeveer 1 op de 1.000.000 mannen en jongens treft [1, 2].

Werkt SS-31?

Voor wat mensen ervan willen: tot nu toe niet. Dagelijkse prikken zijn inmiddels tegen placebo getest bij meerdere ziekten waarbij mitochondriën het laten afweten, en de studies haalden hun hoofddoelen niet.

Wat is SS-31 peptide?

SS-31 en elamipretide zijn hetzelfde molecuul, een in het lab gemaakte keten van vier aminozuren. Het hecht aan cardiolipine, een vet in de binnenwand van mitochondriën, de onderdelen van een cel die energie maken. Cardiolipine houdt de energiemachine op zijn plek. Het syndroom van Barth beschadigt het, en daarom werd het middel daar geprobeerd [2, 13].

Eén infuus verhoogde de energiecapaciteit van oudere spieren

Het beste resultaat komt van de University of Washington, waar David Marcinek, onderzoeker in de radiologie, de studie mee opzette en uitvoerde. Het team screende 120 gezonde volwassenen van 60 tot 85 jaar en hield degenen met een lage mitochondriale functie over; 47 mensen met al goede mitochondriën vielen af. Daarna kregen 39 mensen één infuus van 2 uur met SS-31 of placebo, zonder te weten welk, terwijl een scanner volgde hoe snel een handspier ATP kon maken, het energiemolecuul van de cel [6].

De maximale ATP-productie, de meeste energie die de spier kon maken, steeg 27% op SS-31 en 12% op placebo. Het verschil was nipt: het haalde net de gebruikelijke toets tegen toeval als procentuele stijging, en miste die net als ruwe stijging [6]. Als het standhoudt, is het een snel effect. Behandelingen die nieuwe mitochondriën bouwen, hebben weken tot maanden nodig, en dit was binnen uren te zien [6].

Op dag 7 zat de SS-31-groep nog boven het startpunt, maar niet meer duidelijk voor op placebo. Het uithoudingsvermogen van de spier verbeterde op de infuusdag niet duidelijk. Over de infuusdag, dag 1 en dag 7 samen wel, een aanwijzing uit een studie die te klein was om dat goed te testen. De studie mat de doorbloeding niet, dus een betere aanvoer van brandstof valt niet uit te sluiten als oorzaak [6].

Het opladen was dus echt te zien op de scanner, vlak na het infuus, met een nipt verschil, bij mensen die waren gekozen om hun zwakke mitochondriën. Mensen met al goede mitochondriën zijn nooit getest.

Wat de grotere studies vonden

De grootste test telt het zwaarst. Bij 218 volwassenen met mitochondriale spierziekte steeg de afstand in de 6-minutenlooptest 14,1 m op het middel en 17,3 m op placebo [9]. Een kleinere groep, mensen bij wie de ziekte kwam door fouten in hun kern-DNA, deed het beter, maar die groep werd pas na de studie uitgekozen. Een vervolgstudie in die groep eindigde in december 2024 en heeft nog geen resultaten online gezet [9, 17].

Barth is het lichtpunt. In de fase van 12 weken waarin geen patiënt wist welke prik hij kreeg, deden 12 mannen en jongens het op het middel niet beter dan op placebo. In de open fase, waarin iedereen wist dat hij het kreeg, klom de typische kniekracht tot week 168 met 63 newton, vanaf 124 [13], en patiënten en artsen melden echte vooruitgang [15]. Zonder controlegroep valt een placebo-effect niet uit te sluiten, zeggen de auteurs zelf [2].

Beoordelaars van de FDA twijfelden aan de krachtwinst, en een hoge functionaris ging daar overheen [14, 15]. Voor Barth was er geen andere behandeling, en een verplichte studie moet het voordeel nu bevestigen [1].

Over veroudering zelf zijn er alleen muisgegevens. Oude muizen die 8 weken werden behandeld, werden minder kwetsbaar en kregen een sterker hart, maar labtests van biologische leeftijd, verouderingsklokken genoemd, gaven geen jongere leeftijd aan [7]. Noch die studie noch een langere mat de levensduur [7, 8].

Waar de bewering vandaan komt

SS-31 ging snel van medicijn voor een zeldzame ziekte naar longevity-peptide, en de gasten van Asprey stonden niet alleen in hun enthousiasme [3]. In Huberman Lab kwam het gesprek met mitochondriënonderzoeker Martin Picard in december 2025 op hoeveel mensen “dit spul als gekken inspuiten” [4].

Anderen remmen af. Picard zei in hetzelfde gesprek dat bij mitochondriale ziekte “de studies vooral negatief waren” [4]. Peter Attia zei in een aflevering over peptiden uit 2026: “De claims dat SS-31 veroudering vertraagt, energie geeft of prestaties verbetert, zijn volledig speculatief” [5].

Wat zijn de bijwerkingen van SS-31?

Huidreacties op de prikplek zijn de belangrijkste prijs. Deze cijfers komen uit de Barth-studie en berusten dus op 12 mensen [13].

In de studie met 218 mensen stopte 7,3% wegens bijwerkingen, tegen 1,8% op placebo; ernstige voorvallen waren er bij 4,6% en 2,8%, geen daarvan door het middel [9]. In de oogstudie had 60% reacties op de prik tegen 27%, en 24,8% stopte de behandeling wegens bijwerkingen tegen 15,2% [12]. Het etiket waarschuwt ook voor ernstige allergische reacties, en er zijn geen kankerstudies gedaan [13].

Is SS-31 goedgekeurd door de FDA?

Ja, voor één gebruik: Forzinity, voor het syndroom van Barth bij mensen van minstens 30 kg [1]. Het kost bijna $800.000 per jaar [15]. Flesjes die online als SS-31 worden verkocht, zijn geen Forzinity, en de FDA heeft niet gecontroleerd wat erin zit. De goedkeuring zegt niets over energie of veroudering.

Ons oordeel

Wat voor de andere kant pleit: het mechanisme is echt, en het resultaat bij ouderen past daarbij.

De mislukte studies gingen over ziekten, meestal met één dosis, en verouderende spieren reageren misschien anders.

Het signaal uit de oogstudie, 43% minder verlies van fotoreceptoren, de lichtgevoelige cellen van het oog, op een maat die geen hoofddoel was, is groot genoeg om die grotere studie te verdienen.

Een blinde studie met dagelijkse prikken bij ouderen, met lopen of kracht als doel en een duur van zes maanden of meer, zou dit oordeel omhoog brengen als die haar doel haalt.

Wat dit voor jou betekent

Als je het syndroom van Barth hebt, is dit de enige goedgekeurde behandeling, en dat is een uitgebreid gesprek met je cardioloog waard.

Heb je dat niet, dan laat geen enkele studie een voordeel voor jou zien, en de prikken hebben echte nadelen: dagelijkse naalden, pijnlijke rode huid en een flesje waarvan je de inhoud niet kent.

Het goede nieuws is dat je meer energie uit je eigen mitochondriën kunt opbouwen. Zware sprintintervallen verhogen je conditie binnen weken, en urolithine A heeft eigen studies bij oudere spieren. Mitochondriën doen ertoe, en dit zijn twee manieren om daar nu iets mee te doen.

Wat er nu komt

De eerste test van dagelijkse prikken bij gewone ouderen loopt aan de University of Washington: 30 mensen van 65 tot 80 jaar, 4 weken lang, vooral voor de veiligheid, waarbij ook mobiliteit en denkvermogen worden gemeten [19]. Er is geen placebo, dus de studie kan alleen laten zien of een grotere studie zin heeft.

De grotere oogstudie, 313 mensen op dagelijkse prikken of placebo gedurende 96 weken, moet in augustus 2027 klaar zijn [20]. Een placebostudie van 72 weken bij Barth, met 48 mensen, werft deelnemers tot 2029 [21]. Die test de krachtwinst blind.

Benieuwd naar andere peptiden? Onze peptidengids beoordeelt ze naast elkaar, MOTS-c is het andere mitochondriënpeptide, en NAD-boosters jagen hetzelfde energie-idee na. We werken deze pagina bij zodra de oogstudie resultaten geeft.

Bronnen