Het moedereiwit van TB-500 genas 6 van 10 hardnekkige oogwonden

Door David Beckwith

Bewijscheck, 13 oktober 2026. Bijgewerkt op 30 oktober 2026.

De bewering: “Thymosine bèta-4, het eiwit waaruit TB-500 is geknipt, geneest wonden die niet dicht willen.”

Ons oordeel: Zwak. Eén kleine studie met oogdruppels zag er heel goed uit, een grotere herhaling haalde haar doel niet, en een derde volgt in november. Dat gaat allemaal over het volledige eiwit. TB-500, het korte stukje dat voor blessures wordt ingespoten, is nooit bij mensen getest.

In maart heb je je schouder bezeerd. Het is oktober en hij doet nog steeds pijn, en een vriend in de sportschool zegt dat TB-500 de zijne heeft genezen.

Zit daar iets achter?

Ja, en op een vreemde plek. TB-500 is een keten van 7 aminozuren, gekopieerd uit het midden van thymosine bèta-4, een natuurlijk eiwit van 43 aminozuren lang [9]. Het beste resultaat bij mensen voor dat eiwit zit niet in een schouder. Het zit in het oog.

Waar de bewering vandaan komt

Thymosine bèta-4 maakte naam bij dieren. In een studie uit 1999 hadden ratten met huidwonden die het eiwit kregen na 4 dagen 42% meer nieuwe huid over de wond, en na 7 dagen tot 61% meer [14]. Een bedrijf, RegeneRx, maakte van het volledige eiwit een kandidaat-geneesmiddel en testte het bij mensen als oogdruppels, als huidgel en als infuus.

TB-500 ging een andere weg. Dopingtesters ontdekten in 2012 dat een product onder die naam een stukje van 7 aminozuren uit het eiwit bevatte, posities 17 tot 23 [9]. Het wordt nu online en via klinieken verkocht als injectie voor pezen, spieren, banden, haar en het hart [2]. Samen met BPC-157 wordt het aangeprezen als de “Wolverine stack”, zoals een aflevering van de podcast Mind & Matter uit 2026 het noemde [1].

De bewering heeft dus twee delen. Geneest het volledige eiwit wonden bij mensen? En doet het stukje hetzelfde?

De oogstudie

Begin met het beste resultaat.

Neurotrofe keratopathie is een zeldzame ziekte waarbij het heldere voorvlak van het oog zijn gevoel verliest. Kleine wondjes daar genezen niet meer en kunnen maandenlang open blijven. Een studie die SEER-1 heette, gaf 18 mensen met zulke wonden druppels met thymosine bèta-4 of placebodruppels (dezelfde vloeistof zonder het eiwit), vijf keer per dag, vier weken lang. Ze was gerandomiseerd en dubbelblind: patiënten noch artsen wisten wie wat kreeg [3].

Na vier weken waren 6 van de 10 mensen op de druppels helemaal genezen. Op placebo was dat 1 van 8.

Toen stopten de druppels, en het verschil bleef. Twee weken later waren 5 van de 10 nog steeds genezen. Op placebo was dat 0 van 8: de ene persoon die genezen was, had weer een open wond [3].

Voor mensen bij wie het oog al maanden niet genas, is dat een opvallend resultaat. Het is ook een klein resultaat.

Wat er gebeurde toen het werd herhaald

SEER-1 was gepland voor 46 mensen en stopte bij 18, omdat patiënten moeilijk te vinden waren. Met zo weinig mensen bleef de hoofdvergelijking na vier weken net onder de gebruikelijke lat om toeval uit te sluiten (p = 0,0656). De controle twee weken later haalde die wel (p = 0,0359). De placebogroep was ook ouder en begon met grotere wonden, het bedrijf dat de druppels ontwikkelt ontwierp de studie, en drie van de zes auteurs werken voor dat bedrijf of zijn moederbedrijf [3].

Dezelfde druppels waren al geprobeerd bij gewone droge ogen, in drie grote studies met 317, 601 en 700 mensen. In de grootste verbeterde de schade aan het oogoppervlak met 0,41 punt op de druppels en met 0,46 op placebo, en het ongemak verbeterde in beide groepen evenveel [6].

Als huidgel werd het eiwit getest bij open benen en doorligwonden. De gepubliceerde resultaten laten geen verschil zien: 12 van 55 open benen genazen op de gel tegen 4 van 17 op placebo, en 8 van 54 doorligwonden tegen 3 van 18 [7]. In een ader gegeven na een hartinfarct, bij 96 patiënten, verkleinde het het beschadigde gebied over het geheel niet [8].

Een resultaat bij 18 mensen moet herhaald worden. Het bedrijf deed er twee, elk gepland voor ongeveer 70 mensen. De Europese, SEER-3, kwam in juni 2025 met uitkomsten: geen significant verschil in genezing na vier weken. Volgens het bedrijf genazen er meer mensen op placebo dan verwacht [4]. Bij de Amerikaanse, SEER-2, kwam de laatste patiënt in augustus 2026, en de resultaten worden in november verwacht [5].

Buiten die ene zeldzame oogziekte heeft het volledige eiwit bij mensen placebo niet verslagen: niet bij droge ogen, open benen, doorligwonden of hartinfarcten [6, 7, 8].

TB-500 is een ander molecuul

Alles hierboven gaat over het eiwit van 43 aminozuren. Het flesje dat voor blessures wordt verkocht, bevat er 7 van die 43.

Of het korte stukje hetzelfde werk doet, is bij mensen niet getest. De FDA bekeek TB-500 deze zomer en schreef dat ze “in de medische literatuur geen informatie vond waarbij TB-500 aan patiënten werd gegeven om een ziekte of aandoening te behandelen”. Ze schreef ook dat “thymosine bèta-4 en TB-500 niet dezelfde stof zijn” [2].

Ook het labwerk is mager. Een artikel uit 2024 zei het ronduit: “De biologische effecten van TB-500 zijn echter niet vastgelegd.” In de eigen celtests van de onderzoekers dook wondhelende werking op bij een afbraakproduct van TB-500, niet bij TB-500 zelf [10].

Ratten geven enige hoop. In een studie uit 2026 met 32 ratten met een doorgesneden en herstelde achillespees konden de pezen van de dieren die TB-500 kregen meer belasting aan dan onbehandelde pezen. Het artikel beschrijft wat het gebruikte als “synthetisch thymosine bèta-4”, dus welk molecuul de ratten kregen, is niet duidelijk [12]. Een oudere studie bracht het volledige eiwit rechtstreeks aan in een doorgesneden kniebinnenband bij ratten en vond na vier weken sterker weefsel [13].

Terug naar de schouder. Het enige goede resultaat van het eiwit bij mensen kwam van druppels met het volledige eiwit op het oppervlak van een oog. De prik die voor een schouder wordt aangeboden, is een stukje, op een andere manier gegeven, voor een ander weefsel, en niemand heeft gemeten wat het in een mens doet.

Ons oordeel

Wat er voor de andere kant te zeggen valt: het oogresultaat is niet niks. Een wond die al maanden open is, gaat niet vaak toevallig dicht, en het voordeel bleef nadat de druppels stopten. Bij de mislukte herhaling is de lezing van het bedrijf dat de placebogroep meer genas dan verwacht, en dat kan een echt effect verbergen [4]. Als SEER-2 in november duidelijk positief is, gaat de rij voor het oog omhoog naar Veelbelovend.

Het volledige eiwit leek op korte termijn ook veilig. Gezonde vrijwilligers die het 14 dagen lang elke dag via een ader kregen, hadden geen ernstige bijwerkingen [15]. Die studie gebruikte niet het stukje.

Op 23 juli 2026 stemde een adviescommissie van de FDA met 8 tegen 6, bij één onthouding, voor het advies om apotheken TB-500 te laten bereiden [17]. Medewerkers van de FDA hadden het omgekeerde voorgesteld [2]. De stemming bindt de FDA niet, en ze ging over toegang, niet over de vraag of het werkt.

Een placebostudie met het stukje zelf bij een pees- of spierblessure zou de onderste rijen veranderen. Die is nooit gedaan.

Wat dit voor jou betekent

• Ga met een pees-, spier- of gewrichtsblessure die niet geneest naar een arts of een fysiotherapeut. Een overzicht uit 2026 in een tijdschrift voor sportgeneeskunde vond dat het meeste peptideonderzoek bij dieren gebeurt en dat de voordelen nog niet door studies bij mensen worden gestaafd [19]. Voor een pijnlijke schouder heeft 12 weken oefenen met belasting een studie van 10 jaar achter zich: zie oefeningen voor de rotatorcuff.
• Heb je een oogwond die niet dichtgaat, dan kan een oogarts cenegermine (Oxervate) voorschrijven, de enige goedgekeurde druppel voor neurotrofe keratopathie [4]. Druppels met thymosine bèta-4 zijn niet te koop. Let op de uitslag van SEER-2.
• Gebruik je TB-500 toch, vertel het dan je arts. Van het ingespoten stukje bestaat geen veiligheidsstudie bij mensen. De zorg van de FDA is dat ingespoten peptiden kunnen klonteren of onzuiverheden kunnen bevatten die een afweerreactie uitlokken [16].
• Weet wat er in het flesje zit. Franse testers die producten onderzochten die als TB-500 werden verkocht, vonden dat de inhoud niet betrouwbaar overeenkwam met het etiket [11], en de FDA zegt dat ze verschillende moleculen onder die naam verkocht zag worden [2].
• Eén open vraag is kanker. Thymosine bèta-4 helpt cellen bewegen, en darmkankercellen die er meer van gingen maken, drongen in het lab meer binnen [20]. Niemand weet of het inspuiten ervan uitmaakt. Heb je kanker gehad, bespreek het dan eerst met je arts.
• Doe je mee aan een sport met dopingcontrole, dan zijn thymosine bèta-4 en TB-500 altijd verboden [18].

Wat er nu komt

SEER-2, de Amerikaanse studie met de oogdruppels, liep in augustus 2026 af, en de resultaten worden in november verwacht [5]. We werken dit artikel en het oordeel bij zodra ze er zijn. De FDA heeft nog niet gezegd of ze de stemming van haar commissie over TB-500 volgt.

Dit is de zevende van onze checks, een voor een, van de peptiden in onze gids met de beste peptiden, na AOD-9604, MK-677 en de groeihormoonfamilie. TB-500 wordt meestal samen met BPC-157 verkocht; ons artikel over peptiden loopt de studies naar BPC-157 door.

Bronnen