Tesamorelin tegen buikvet: diep vet daalde in studies met ongeveer 15%

Door David Beckwith

Bewijscheck, 5 oktober 2026. Bijgewerkt op 21 oktober 2026.

De bewering: “Tesamorelin, een door de FDA goedgekeurd peptide, verkleint het diepe vet rond de organen met ongeveer 15%.”

Ons oordeel: Veelbelovend. Het verkleint in goede studies echt het diepe vet rond de organen. Maar bijna al dat bewijs komt van mensen met hiv, het is geen afslankmiddel, en het werkt alleen zolang je het blijft gebruiken.

Sam is 35. Hij loopt twee keer per week hard en zijn armen en benen zijn slank, maar zijn riem zit twee gaatjes ruimer dan toen hij 25 was. Een wellnesskliniek bij hem in de buurt heeft tesamorelin op de kaart: “het door de FDA goedgekeurde peptide voor hardnekkig buikvet”.

Zou het zijn buik plat maken, en zou die plat blijven?

Het antwoord doet ertoe, want tesamorelin is het best onderzochte van de groeihormoonpeptiden in onze peptidegids. Als er in die groep iets zijn geld waard is, dan zou het dit moeten zijn.

Waar de bewering vandaan komt

Tesamorelin is een kopie van het signaal dat je hersenen sturen om het lichaam zijn eigen groeihormoon te laten afgeven. De FDA keurde het in 2010 goed als Egrifta, een dagelijkse prik onder de huid, voor één groep: volwassenen met hiv bij wie de medicijnen een harde, opgezwollen buik hadden veroorzaakt. Een nieuwere versie, Egrifta WR, werd in maart 2025 goedgekeurd [5].

Daarna ging het naar de klinieken. Andrew Huberman besprak het in een aflevering over peptiden uit april 2024, in een deel over middelen die groeihormoon verhogen [15]. Klinieken verkopen het nu aan mensen zonder hiv voor buikvet, spieren, slaap en een scherpere geest. De goedkeuring is echt. De vraag is hoe ver die reikt.

Het verkleint het vet dat je niet kunt vastpakken

Er zijn twee soorten buikvet. De ene zit onder de huid, waar je het kunt vastpakken. De andere zit diep rond de lever en de darmen. De diepe soort is degene die samenhangt met hartziekte en diabetes.

Tesamorelin werkt op de diepe soort. In de eerste grote studie kregen 412 mensen met hiv willekeurig 26 weken lang een dagelijkse prik of een placebo. Het diepe buikvet daalde met 15,2% op het middel en steeg met 5,0% op placebo [1]. Een tweede studie met 404 mensen vond dezelfde richting [4]. Samen telden de twee studies 806 mensen, en het middel verminderde het diepe vet met 15,4% meer dan placebo [2]. De fabrikant, Theratechnologies, voerde beide uit.

Het vet dat je kunt vastpakken, veranderde niet [2].

De weegschaal bewoog niet

Hier zit de eerste verrassing. Op het FDA-etiket staat dat tesamorelin “niet bedoeld is om af te vallen, omdat het gewichtsneutraal werkt” [5]. Mensen verloren diep vet en wogen even veel.

Waar bleef het gewicht dan? In de vetvrije massa, die op het middel met ongeveer 1,2 tot 1,3 kg (2,6 tot 2,9 lb) steeg [5]. Dat klinkt als spier. Maar vetvrije massa op een lichaamsscan telt ook water mee, en groeihormoon laat het lichaam water vasthouden. Daarom staan zwelling en gewrichtspijn op het etiket als bijwerkingen [5].

Eén analyse keek wel naar de spier zelf. Bij mensen uit de twee studies bij wie het buikvet had gereageerd, waren de rompspieren op scans iets groter en minder vet [12]. Niemand mat of ze sterker waren. Geen enkele gepubliceerde studie heeft tesamorelin getest op kracht.

De taille werd dus een beetje kleiner. Na een jaar op het middel was die 3,4 cm (1,3 inch) kleiner [2]. Een echte verandering, en een bescheiden.

Wat er gebeurde toen mensen stopten

Na 26 weken deed de eerste studie iets nuttigs. Ze zette een deel van de mensen op tesamorelin over op placebo, zonder het hun te vertellen [3].

Wie op het middel bleef, hield het verlies vast: het diepe vet lag na een jaar ongeveer 18% lager. Bij wie was overgezet, kwam het terug. De tweede studie zag hetzelfde, en de auteurs schreven dat de winst “snel verloren ging” [4]. De auteurs van de eerste studie zeiden het ronduit: de effecten “duren niet langer dan de behandeling” [3].

Dat is de kern. Tesamorelin zet je buik niet opnieuw op nul. Het houdt het vet laag zolang je het elke dag inspuit, en binnen zes maanden na het stoppen ben je terug waar je begon.

Buiten hiv wordt het bewijs dun

Sam heeft geen hiv. Wat is er voor hem?

Eén studie. Onderzoekers met geld van de Amerikaanse National Institutes of Health gaven 12 maanden lang tesamorelin of placebo aan 60 volwassenen met buikobesitas en weinig groeihormoon. Het diepe vet daalde met 16 cm² op het middel en steeg met 19 cm² op placebo, de triglyceriden daalden, en de bloedsuiker veranderde niet [6]. Het is een goede kleine studie. Niemand heeft haar herhaald.

Er zijn nog twee bevindingen bij mensen die het weten waard zijn. Bij mensen met hiv en leververvetting vond een gerandomiseerde studie met 61 mensen dat 35% op tesamorelin hun leververvetting binnen een jaar weer onder de normale grens kreeg, tegen 4% op placebo [8]. Een eerdere studie met 50 mensen wees dezelfde kant op [7].

De bewering over de hersenen is zwakker. Een gerandomiseerde studie met 152 volwassenen van 55 tot 87 jaar vond na 20 weken betere scores op tests voor plannen en aandacht [9]. Maar twee latere studies bevestigden dat niet: één met 73 mensen met hiv vond na zes maanden geen verschil in denkscores [10], en een pilotstudie met 22 mensen vond na 10 weken geen verandering in denken, slaap, vermoeidheid of lichamelijke prestaties [11].

Terug naar Sams riem. Het middel zou zijn diepe buikvet waarschijnlijk wat verkleinen zolang hij het nam. Het bewijs daarvoor bij iemand zoals hij is één studie met 60 mensen. Hij zou niet minder wegen, niemand weet of hij sterker zou worden, en het vet zou terugkomen als hij stopte.

Ons oordeel

Wat er voor de andere kant te zeggen valt: diep buikvet is de gevaarlijke soort, en weinig dingen verkleinen het zonder ook spieren te verkleinen. Een analyse uit 2026 die vijf gerandomiseerde studies bundelde, bevestigde minder diep vet, minder levervet en meer vetvrije massa [14]. Als een langere studie minder hartinfarcten liet zien, zou dit oordeel omhooggaan. Die is er niet. Het etiket zegt dat de veiligheid voor het hart op lange termijn “niet is vastgesteld” [5].

Wat dit voor jou betekent

Heb je hiv en een harde buik door je medicijnen, dan is dit waarvoor het middel is goedgekeurd. Vraag je hiv-arts ernaar.

Heb je geen hiv, weet dan wat je zou kopen: een dagelijkse prik, zo lang als je het effect wilt, gesteund door één studie met 60 mensen. Diep buikvet reageert ook op dingen met veel meer bewijs. Beweging en wat afvallen verkleinen het, en de GLP-1-middelen ook, met studies bij tienduizenden mensen. Zie onze checks van de GLP-1-pillen en retatrutide.

Wil je het toch proberen, dan zijn drie punten van het etiket het waard om eerst met een arts te bespreken [5]:

• Bloedsuiker. In de hiv-studies kwam 5% van de mensen op het middel op een bloedtest boven de grens voor diabetes, tegen 1% op placebo. Studies bij mensen zonder hiv [6] en bij 53 mensen die al diabetes type 2 hadden [13] zagen de bloedsuiker niet verslechteren, maar die waren klein.
• Kanker. Het middel verhoogt bij veel mensen IGF-1, een groeisignaal, tot boven het normale bereik. Het is niet voor iemand met actieve kanker, en het etiket zegt dat niet bekend is wat jarenlang een hoog IGF-1 doet.
• Het product. De studies testten Egrifta, een geneesmiddel op recept. Vraag de kliniek precies wat er in het flesje zit en waar het is gemaakt.

En als spieren het doel zijn: train met gewichten. Zie hoeveel eiwit je nodig hebt.

Wat er nu komt

De vraag over kracht krijgt misschien eindelijk een antwoord. Een gerandomiseerde studie die TRIUMPH heet, geeft tesamorelin of placebo, naast een trainingsprogramma, aan 100 volwassenen van 50 tot 80 jaar met hiv die kwetsbaar zijn of dat bijna zijn. Ze meet lichamelijk functioneren en spieren, met hoofdresultaten gepland voor 2028 [16]. Er staat geen grote studie bij mensen zonder hiv geregistreerd.

Dit is de eerste van onze checks, een voor een, van de peptiden in onze gids met de beste peptiden. Hierna volgt CJC-1295, dat wordt verkocht om hetzelfde te doen met veel minder bewijs. Verwant: peptiden: GLP-1's, BPC-157 en epitalon, spieren behouden op GLP-1-middelen.

Bronnen