Thymosine alfa-1 halveerde de sterfte bij hepatitis B in 3 studies

Door David Beckwith

Bewijscheck, 31 oktober 2026.

De bewering: “Thymosine alfa-1 stemt een vermoeid immuunsysteem opnieuw af, zodat het lichaam infecties bestrijdt zoals het dat deed toen het jong was.”

Ons oordeel: Zwak. Bij chronische hepatitis B vonden drie gerandomiseerde studies met samen 907 mensen ongeveer half zoveel doden op thymosine alfa-1, en minder bijwerkingen in plaats van meer [1]. Kanttekening: Cochrane noemt dat bewijs van zeer lage zekerheid, alle tien gevonden studies hadden fouten in hun opzet, en de grootste moderne studie, onder 1.089 mensen met sepsis, vond geen overlevingswinst [2].

Iemand in de sportschool vertelt je over de prik die zijn kliniek hem geeft om zijn immuunsysteem te “resetten”. Hij is 70, en hij zegt erbij dat hij in twee jaar geen verkoudheid heeft gehad.

Doet die prik dat?

De peptide die hij beschrijft is bijna zeker thymosine alfa-1, een kopie van 28 aminozuren van een signaal dat de thymus maakt. De thymus is de kleine klier achter het borstbeen die je T-cellen opleidt, en hij krimpt en vult zich met vet als je ouder wordt. Van alle peptiden die longevityklinieken verkopen, heeft deze met grote afstand het meeste bewijs bij mensen: hij is in ongeveer 35 landen een geregistreerd medicijn, verkocht als Zadaxin, vooral voor chronische hepatitis B en C [3].

Dat maakt de twee volgende feiten moeilijk te rijmen. Bij de leverziekte waarvoor hij geregistreerd is, halveerde hij de sterfte ongeveer. In de grootste studie die er ooit mee is gedaan, onder duizend mensen met een ingestort immuunsysteem, deed hij helemaal niets.

Waar de bewering vandaan komt

Het verhaal van de thymus verkoopt het. Op 1 juni 2026 besteedde Andrew Huberman bijna drie uur aan het onderwerp met dr. Abud Bakri, een arts die peptiden voorschrijft; het hoofdstuk over de krimpende thymus en het effect van thymosine alfa-1 op de immuunfunctie begint na 1 uur en 29 minuten [4]. Ben Greenfield maakte een hele aflevering met dezelfde gast over de klier en de peptiden die erop mikken [5]. Het verhaal op peptidepodcasts is voorzichtig en verdient een eerlijke weergave: de peptide wordt een modulator genoemd, geen booster. De bewering is dat hij een zwakke immuunreactie omhoog brengt en een overactieve omlaag.

Klinieken verkopen hem voor verkoudheid, long covid, de ziekte van Lyme en “immuunweerbaarheid”. Voor die toepassingen bestaat geen enkele studie. Het bewijs zit op twee andere plekken: een leverziekte, en een noodgeval in het ziekenhuis.

Werkt het? Begin bij de ziekte waarvoor het geregistreerd is

Het beste bewijs over thymosine alfa-1 kwam op 9 september 2026, toen Cochrane een review publiceerde van elke gerandomiseerde studie bij chronische hepatitis B [1]. Tien studies, 1.349 volwassenen, uit Bangladesh, China, Italië, Korea, Singapore en Taiwan, gepubliceerd tussen 1991 en 2018. Twee vergeleken de peptide met een nepinjectie, twee met geen behandeling, en zes gaven hem bovenop een standaard antiviraal middel dat beide groepen kregen.

In de drie studies die de sterfte bijhielden, stierven 14 van de 460 mensen op thymosine alfa-1, tegen 26 van de 447 op de vergelijkingsbehandeling: 3,0% tegen 5,8%, zes maanden tot twee jaar nadat de behandeling was gestopt. Ernstige bijwerkingen gingen dezelfde kant op, 10,1% tegen 13,4%, en milde kwamen half zo vaak voor.

Een middel dat de sterfte en de bijwerkingen tegelijk verlaagt is ongewoon, en het is het indrukwekkendste cijfer in het hele dossier van deze peptide. Houd er wel twee dingen bij vast. Het betrouwbaarheidsinterval loopt van een daling van 71% tot een daling van 4%, en haalt dus net geen nul. En Cochrane gaf de zekerheid de laagste score, omdat alle tien studies problemen hadden met hun opzet of hun verslaglegging.

Een ouder resultaat helpt verklaren waarom deze studies lang moeten duren. Een meta-analyse uit 2001 van vijf placebogecontroleerde studies met 353 mensen vond aan het eind van de behandeling bijna niets, een aanwijzing zes maanden later, en een duidelijk voordeel twaalf maanden na de laatste injectie [6]. De immuunreactie die hij zou moeten bijstellen, als hij dat doet, heeft een jaar nodig om in het bloed op te duiken.

De grote moderne test: 1.106 mensen met sepsis

Dan is er de studie die de verkooppagina’s overslaan. Sepsis is de catastrofale reactie van het lichaam op een infectie, en daarbij hoort precies de immuuninstorting die thymosine alfa-1 zou moeten herstellen. Kleinere studies hadden gesuggereerd dat hij daar leven redde.

Tussen 2016 en 2020 deden 22 ziekenhuizen in China die test goed: 1.106 volwassenen met sepsis, willekeurig toegewezen aan thymosine alfa-1 of een placebo met zout water, zeven dagen lang, zonder dat iemand — patiënten, artsen of statistici — wist wie wat kreeg [2]. Iedereen kreeg daarbovenop gewone intensieve zorg.

Vlak, op elke regel. De hazard ratio voor overlijden na 28 dagen was 0,97, met een marge van 0,76 tot 1,24 — zo dicht bij “geen effect” als een studie komt. De auteurs waren er eerlijk over, en ook over het enige dat de studie wél vaststelde: bij duizend ernstig zieke mensen deed het middel niet meer schade dan zout water.

Een meta-analyse uit 2025 van 11 sepsisstudies laat zien wat er gebeurt als je de zwakkere studies met de sterke op één hoop gooit [7]. In totaal vond die een voordeel, met een odds ratio van 0,73. Uitgesplitst naar kwaliteit lieten de vijf betere studies (1.568 patiënten) 0,82 zien, met een marge die nul doorkruist, en de zes zwakkere (359 patiënten) 0,41. Kleine studies van lagere kwaliteit droegen het hele resultaat, en de funnel plot wees daarbovenop op publicatiebias.

Terug naar je kennis in de sportschool. Het patroon is bij beide ziekten hetzelfde: de peptide lijkt het best waar het bewijs het dunst is, en hij verbleekt als de studies groter en beter worden. Dat is de signatuur van een middel waarvan het effect klein is, of afwezig, of beperkt tot mensen die nog niemand heeft aangewezen.

Wat de studies je niet kunnen vertellen

Geen enkele studie heeft hem bij gezonde mensen getest tegen verkoudheid, griep of “immuunweerbaarheid” — precies waarvoor hij wordt verkocht. Het dichtst in de buurt komt een studie uit 1989 onder 90 mannen van 65 tot 99 jaar die antistoffen meette na een griepprik, niet ziekte [8].

Het resultaat bij hepatitis B rust op oude, kleine en gebrekkige studies. De grootste van de tien had 690 mensen; de kleinste 12. Vier werden betaald door de industrie. Cochrane vond nergens een studie die nog loopt, dus niemand is op weg om het uit te zoeken.

De sepsisstudie laat wel één draadje liggen. Bij mensen van 60 jaar en ouder, en bij mensen met diabetes, leek het middel beter dan in het geheel. De onderzoekers noemen dat zelf een hypothese voor een volgende studie, geen bevinding — zulke subgroepen blijken veel vaker ruis te zijn dan niet.

Ons oordeel

Het verhaal van de andere kant is sterker dan bij de meeste peptiden op de klinieklijst. Dit is een geregistreerd medicijn met decennia gebruik in tientallen landen, een lagere sterfte bij de ziekte waarvoor het geregistreerd is, en een veiligheidsdossier dat op meer dan duizend ernstig zieke mensen is gebouwd. Het wegzetten als hype zou onjuist zijn.

Wat het oordeel omhoog zou brengen is net zo duidelijk: één moderne, goed uitgevoerde studie bij chronische hepatitis B of bij ouderen, die sterfte of infecties rapporteert in plaats van bloedwaarden, met een follow-up die lang genoeg is om een vertraagd effect te vangen. Die is nergens aangemeld.

In de VS kun je het intussen niet legaal krijgen. De FDA, de Amerikaanse geneesmiddelenautoriteit, heeft het nooit goedgekeurd, en in december 2024 bekeken haar adviseurs voor apotheekbereidingen of apotheken het mochten maken. De FDA zelf zei nee: de stof is chemisch slecht gekarakteriseerd, hij kan immuunreacties uitlokken, en voor de ernstige ziekten in kwestie bestaan al goedgekeurde medicijnen [9]. De commissie was het daarmee eens. Hij staat niet op de 503A-lijst die bereiding legaal zou maken, en de adviesvergadering van juli 2026, die zes andere peptiden aanbeval, keek er niet naar [10].

Wat dit voor jou betekent

Heb je chronische hepatitis B, dan zijn tenofovir en entecavir de middelen om je leverarts naar te vragen: die hebben de grote studies achter zich. In elke studie hierboven waarin thymosine alfa-1 aan de standaardbehandeling werd toegevoegd, kwam hij erbovenop, nooit in de plaats.

Wil je eigenlijk het immuunsysteem terug dat je op je veertigste had, dan zijn de bewezen opties oninteressant en werken ze: de vaccins tegen griep, covid, gordelroos en longontsteking, de spieren houden die je hebt, en goed slapen. Die verlagen infecties bij ouderen. Van geen enkel middel op een klinieklijst is dat aangetoond.

En gebruik je het toch, vertel het dan je arts. Het middel zelf lijkt mild, maar handel buiten de apotheek wordt niet op zuiverheid gecontroleerd, en dat is een ander risico dan het molecuul.

Het hoopvolle deel is echt, en het gaat niet over iets kopen. De klier achter je borstbeen is nu een serieus doelwit voor onderzoek, geen wegwerporgaan — deze peptide is de eerste van meerdere pogingen om haar taal te spreken, en hij heeft al een lagere sterfte bij één ziekte op zijn naam. Houd de prikken die bewezen zijn, houd je spieren, en houd deze in de gaten.

Wat er nu komt

De studie om op te wachten is de studie die niemand is begonnen. Cochrane zocht in juni 2026 elk studieregister af en vond geen lopende studie van thymosine alfa-1 bij hepatitis B, wat betekent dat het volgende antwoord komt van wie als eerste de moderne studie doet. De thymus zelf is het levendiger veld: bloedtesten die scoren hoeveel van de jouwe nog werkt, komen de klinieken binnen, en die zouden een toekomstige studie veel makkelijker te richten maken.

Op kortere termijn zijn de Amerikaanse regels in beweging. HHS en de FDA stuurden op 14 oktober 2026 een voorlopig beleid over het bereiden van bepaalde peptiden naar het Witte Huis voor beoordeling [10]. Het gaat niet over deze, maar het is het eerste teken van een formele route.

Meer in deze serie: onze peptidegids beoordeelt er 20 in één tabel, KPV en semax en selank kregen deze week dezelfde behandeling, en TB-500 is de niet-verwante naamgenoot van thymosine alfa-1, die mensen er voortdurend mee verwarren.

Je immuunsysteem is geen apparaat dat je upgradet. Het is een systeem dat je in vorm houdt — en de saaie dingen die dat doen, zijn de dingen met het beste bewijs van allemaal.

Bronnen