AOD-9604 gaf minder dan 1 kg extra gewichtsverlies in een studie met 502 mensen

Door David Beckwith

Bewijscheck, 8 oktober 2026. Bijgewerkt op 30 oktober 2026.

De bewering: “AOD-9604 is het vetverbrandende stukje van groeihormoon, zonder de bijwerkingen van groeihormoon.”

Ons oordeel: Ontkracht. De helft over bijwerkingen hield stand. De helft over vetverlies niet: in de grootste studie vielen 502 volwassenen met de tablet ongeveer evenveel af als met een placebo, en de vorm als prik is nooit bij mensen getest.

Tom is 50 en wil zo'n 14 kilo (30 lb) kwijt. Een wellnesskliniek bij hem in de buurt biedt AOD-9604 aan, een prik onder de huid. Het verkooppraatje: dit is het deel van groeihormoon dat vet verbrandt, en de rest is weggelaten.

Als Tom het zes maanden zou nemen, hoeveel meer zou hij dan afvallen dan door beter te eten en te wandelen?

Precies die vraag is onderzocht. AOD-9604 is een vreemde eend in de peptidewereld: een farmaceutisch bedrijf deed er zes placebostudies mee bij ongeveer 900 mensen. De grootste duurde zes maanden en woog iedereen onderweg.

Waar de bewering vandaan komt

Groeihormoon doet twee dingen tegelijk. Het laat het lichaam groeien, en het geeft vetcellen het signaal om vet af te geven. In de jaren negentig maakten onderzoekers in Australië een kopie van het staarteinde van het hormoon, 15 van de 191 bouwstenen plus één extra [3], en ontdekten dat dit korte stukje bij dieren nog steeds op vet werkte [6]. Een bedrijf, Metabolic Pharmaceuticals, maakte er een kandidaat-geneesmiddel van onder de naam AOD-9604. AOD staat voor anti-obesity drug, middel tegen obesitas.

De resultaten bij dieren waren sterk. Dikke ratten die het 19 dagen via de mond kregen, kwamen minder dan half zoveel aan als onbehandelde ratten, 15,8 g tegen 35,6 g [6]. Dikke muizen die 14 dagen behandeld werden, verloren gewicht en lichaamsvet, en het effect verdween bij muizen die gefokt waren zonder één bepaalde receptor op vetcellen. Daaruit leerden onderzoekers hoe het werkte [5].

Het bedrijf kreeg het nooit goedgekeurd. Nu wordt het verkocht door wellnessklinieken en webwinkels. De FDA trof klinieken aan die het aanprezen om “de stofwisseling een boost te geven” en “gewichtsverlies te ondersteunen”, en voor gewrichten, huid en anti-aging [3]. Dr. Craig Koniver, een peptidearts die te gast was in de podcast van Andrew Huberman, gebruikt het samen met twee andere peptiden en zegt dat zijn patiënten minder buikvet melden. De pagina van zijn kliniek noemt dat zorgvuldig “een klinische observatie, geen onderzoeksresultaat” [1].

Wat vonden de studies dan?

De eerste studie leek een succes

In 2004 testte het bedrijf een dagelijkse tablet bij 300 volwassenen met obesitas, 12 weken lang, in vijf doseringen van 1 mg tot 30 mg, tegen een placebo (een neptablet). De studie was gerandomiseerd en dubbelblind, dus noch de deelnemers noch het personeel wist wie wat kreeg.

De laagste dosis deed het het best. Mensen met 1 mg vielen 0,22 kg per week af, tegen 0,07 kg per week met placebo [3]. Over 12 weken is dat zo'n 2,6 kg tegen 0,8 kg.

Er waren twee waarschuwingssignalen. De hogere doses deden het slechter dan de laagste, en zo gedraagt een werkend medicijn zich meestal niet. En het resultaat is nooit in een vakblad verschenen. De FDA ging er in 2024 naar op zoek en schreef: “We hebben geen publicatie van de onderzoeksmethoden en -resultaten gevonden” [3]. Het bedrijf zei later zelf dat het resultaat met 1 mg in de hoofdanalyse “niet significant” was [2].

Het was genoeg om een grotere, langere studie te rechtvaardigen.

De studie van zes maanden, week voor week

De tweede studie, OPTIONS geheten, liep op 16 locaties in Australië. Er deden 502 volwassenen met obesitas aan mee, van 18 tot 65 jaar en gemiddeld 106 kg (234 lb). Zij kregen 24 weken lang elke dag een tablet met 0,25 mg, 0,5 mg of 1 mg AOD-9604, of een placebo. De studie was gerandomiseerd en dubbelblind. Iedereen kreeg hetzelfde eet- en beweegplan van een diëtist, dat vier weken voor de eerste tablet begon [2].

De grafiek laat zien wat er gebeurde.

De vier lijnen dalen samen. Na 24 weken was de placebogroep zo'n 3,5 kg lichter. De drie AOD-9604-groepen waren zo'n 3,5, 4,0 en 4,2 kg lichter. Die waarden hebben we afgelezen uit de grafiek in de aankondiging van het bedrijf, dus zie ze als benadering, niet als exacte cijfers. De eigen samenvatting van het bedrijf was dat het gewichtsverlies bovenop dieet en beweging “in alle dosisgroepen minder dan 1 kg was” [2].

De studie was opgezet om een verschil van 1,8 kg te kunnen zien. Dat vond ze niet. Middelomtrek, lichaamsvet op een scan, bloedsuiker en cholesterol leverden evenmin “relevante bevindingen” op. De aankondiging sluit het verhaal af in één zin: “De ontwikkeling van het middel voor deze aandoening wordt stopgezet” [2].

Terug naar Tom dus. Zes maanden AOD-9604 zou naar verwachting tussen niets en 0,7 kg (1,5 lb) toevoegen aan wat hij sowieso afvalt.

Kijk nu nog eens naar de placebolijn. Volgens dezelfde grafiek vielen die mensen zo'n 2,3 kg af in de vier weken voordat de tabletten begonnen, en daarna nog 3,5 kg. Dat is bijna 6 kg (13 lb) in zeven maanden, met het plan van een diëtist en een neptablet. De echte uitkomst van de studie is dat het plan werkte.

De prik is nooit getest

Beide grote studies gebruikten een tablet. Klinieken verkopen een prik.

De FDA bekeek in 2024 elke studie bij mensen die ze kon vinden. Ze vond er geen met AOD-9604 als prik onder de huid, en geen met de crème [3]. Het dichtst in de buurt kwam een kleine studie waarin 23 volwassenen het vier weken lang eens per week in een ader kregen. Ze verloren 0,58 kg in drie weken, niet anders dan met placebo [3].

Een prik zou beter kunnen werken dan een tablet, omdat er misschien meer van het middel in het bloed komt. Hij kan ook niet beter werken. Niemand heeft het gemeten.

Ons oordeel

Wat ervoor pleit: de veiligheidshelft van de bewering klopt, voor zover die is getest. In de zes studies verhoogde AOD-9604 IGF-1 niet (de bloedwaarde die groeihormoon volgt), verslechterde het de bloedsuiker niet, en waren de bijwerkingen gelijk aan die bij placebo [4]. Dat artikel is geschreven door mensen met banden met het bedrijf, dat ook de studies betaalde.

Er is ook een aanwijzing in één groep. Onder 149 vrouwen die minder dan 2 kg waren afgevallen voordat de tabletten begonnen, verloren degenen met 0,5 mg zo'n 3,1 kg, tegen 0,8 kg met placebo. Het bedrijf had die vergelijking vooraf gepland. Maar de groep met 1 mg in dezelfde reeks verloor maar zo'n 1,2 kg, en elke groep telde gemiddeld zo'n 37 mensen [2]. Het is een reden voor een nieuwe studie, geen resultaat.

De bewering over gewrichten rust op één studie bij 32 konijnen, met injecties recht in de knie [7]. Niemand heeft het in menselijke gewrichten geprobeerd.

Een placebostudie met de prik, waarin lichaamsvet op een scan wordt gemeten, zou dit oordeel in beide richtingen kunnen veranderen. In 2024 vond de FDA er geen geregistreerd [3].

Wat dit voor jou betekent

• Begin met wat in deze studie werkte. De placebogroep viel in zeven maanden zo'n 6 kg (13 lb) af met het eet- en beweegplan van een diëtist. Een diëtist kan zo'n plan voor je maken.
• Wil je een medicijn dat echt extra gewichtsverlies geeft: de goedgekeurde GLP-1-middelen hebben grote placebostudies achter zich. Zie de GLP-1-pil en hoe je je spieren behoudt als je ze gebruikt.
• Is buikvet het doel: tesamorelin verminderde diep buikvet met zo'n 15% in studies bij 806 mensen met hiv. Het is de peptide in deze familie met dat soort bewijs.
• Gebruik je AOD-9604 toch, weet dan dat de vorm als prik geen veiligheidsstudie bij mensen heeft. De zorg van de FDA is dat peptiden voor injectie die niet volgens de normen van geneesmiddelenfabrieken zijn gemaakt, onzuiverheden kunnen bevatten die een afweerreactie uitlokken. De FDA heeft ook meldingen van ernstige bijwerkingen die mogelijk met AOD-9604 te maken hebben, al is de oorzaak niet duidelijk [9]. Vertel je arts dat je het gebruikt.
• Meet het. Weeg jezelf en meet je middel 12 weken lang elke week. Is de trend niet beter dan voordat je begon, dan heb je je antwoord.
• Doe je aan een sport met dopingcontroles, dan is het verboden [10].

Wat er nu komt

Toen de FDA in 2024 keek, was er geen nieuwe studie bij mensen naar AOD-9604 voor vetverlies geregistreerd [3]. In december van dat jaar stemde een adviescommissie van de FDA met 12 tegen 0 tegen het opnemen van het middel op de lijst van grondstoffen die apotheken voor eigen bereidingen mogen gebruiken [8]. Voorlopig is de studie uit 2007 het beste bewijs dat er is.

Dit is de zesde van onze checks, een voor een, van de peptiden in onze gids over de beste peptiden, na tesamorelin, CJC-1295, ipamorelin, sermorelin en MK-677. Hierna volgt TB-500, dat wordt verkocht voor het herstel van blessures.

Bronnen