KPV-peptide: zijn naaste neef verdubbelde vroege remissie bij colitis

Door David Beckwith

Bewijscheck, 30 oktober 2026.

De bewering: “KPV, een stukje van drie aminozuren uit een natuurlijk ontstekingsremmend hormoon, kalmeert ontsteking in de darm.”

Ons oordeel: Onbewezen. Een bijna-tweeling van KPV, KdPT, verdubbelde ongeveer de remissie na 2 en 4 weken in een gerandomiseerde studie met 168 mensen met colitis ulcerosa, en KPV zelf kalmeerde colitis bij muizen. Kanttekening: geen gepubliceerde studie heeft KPV zelf aan een mens gegeven, en de studie met de tweeling haalde haar geplande hoofdtest niet.

KPV is de kleinste peptide op de menukaart van peptideklinieken: drie aminozuren, verkocht als capsules, crèmes en injecties om darm en huid tot rust te brengen. Er werd in een jaar bijna drie keer zo vaak naar gezocht. Doet een zo kleine peptide iets bij een mens?

Het beste antwoord komt van zijn bijna-tweeling. In een studie onder Duitse leiding namen 168 volwassenen met lichte tot matige colitis ulcerosa, een ontsteking van de dikke darm, 8 weken lang KdPT of een placebo als drankje, bovenop hun gewone medicijnen [1, 2]. KdPT verschilt van KPV in één aminozuur. Na 2 en na 4 weken waren ongeveer twee keer zoveel mensen op KdPT in remissie als op placebo [3].

Dat roept een raadsel op. De meeste peptiden worden verteerd zoals elk ander eiwit, voordat ze iets kunnen doen. Hoe kunnen drie aminozuren in een drankje dan een ontstoken dikke darm kalmeren?

Waar de bewering vandaan komt

KPV zijn de laatste drie aminozuren, lysine, proline en valine, van alfa-MSH, een hormoon dat het lichaam maakt in de hersenen, de huid en de darm. Alfa-MSH doet twee dingen: het maakt de huid donkerder, en het kalmeert ontsteking. In de jaren negentig en nul ontdekten labs dat de laatste drie aminozuren het kalmerende deel behouden zonder het bruinen [4, 5]. Dat maakte KPV een kandidaat-medicijn voor ontstoken darmen.

In 2008 lieten twee teams zien dat het bij muizen werkte [4, 5]. Peptideklinieken pikten het later op en prijzen het nu aan voor de darm, de huid, wondgenezing, problemen met mestcellen en histamine, de ziekte van Lyme en herstel na covid, vond de FDA, de Amerikaanse geneesmiddelenautoriteit [8]. Het wordt vaak samen met BPC-157 verkocht als “darmstack”.

In 2026 kwam het bij de FDA terecht. KPV werd voorgedragen om door apotheken te laten maken als crème van 0,1% voor wonden en ontsteking; de groep die het had voorgedragen trok zich terug, en de FDA beoordeelde het toch [8]. FDA-medewerkers raadden het af. Op 23 juli 2026 stemden de adviseurs van de FDA voor apotheekbereidingen met 8 tegen 6, bij 1 onthouding, om het toch toe te staan [9-11]. Door de stemming is het nog niet legaal; de FDA moet eerst een regel opstellen.

Wat de bijna-tweeling bij mensen deed

De sterstudie is een fase 2-studie in 33 ziekenhuizen in Duitsland, Italië, Polen, Hongarije, Tsjechië en Slowakije, van 2012 tot 2013 [1, 2]. Iedere patiënt had actieve colitis ulcerosa, licht tot matig, bevestigd met een kijkonderzoek. Ze bleven hun gewone medicijnen nemen (mesalazine, corticosteroïden of azathioprine) en kregen er een drankje bij met KdPT, 20, 50 of 100 mg twee keer per dag, of een placebo dat er hetzelfde uitzag. Zij noch hun artsen wisten wie wat kreeg.

KdPT is het naaste familielid van KPV: het laatste aminozuur is threonine in plaats van valine, en het middelste is de spiegelbeeldvorm, waardoor het lastiger af te breken is. Een Duits bedrijf, Dr. August Wolff, ontwikkelde het en betaalde de studie.

Van de 168 mensen die begonnen, werden er 162 geanalyseerd. Remissie betekende een symptoomscore van 3 of lager op een maximum van 29, opgeteld uit ontlasting, bloed, pijn en hoe de persoon zich voelde. Na 2 weken en opnieuw na 4 weken was de remissie in de drie KdPT-groepen samen “ongeveer twee keer zo hoog” als op placebo [3]. De verschillen waren waarschijnlijk geen toeval (p = 0,035 na 2 weken, p = 0,028 na 4 weken) [1]. De laagste dosis, 20 mg, werkte het eerst. Na 8 weken waren bij meer mensen op KdPT de klachten minstens gehalveerd (p = 0,043) [1].

Bijwerkingen kwamen niet vaker voor dan op placebo. In 8 weken meldde 50% van de mensen op placebo er minstens één, tegen 32%, 38% en 43% in de drie KdPT-groepen [2]. Slechts 4 van alle voorvallen waren ernstig, verspreid over de groepen.

Muizen lossen het raadsel op, en ze wijzen dezelfde kant op voor KPV zelf. Bij muizen die een stof kregen die de dikke darm ontsteekt, beperkte KPV in het drinkwater het gewichtsverlies en verlaagde het een merker voor afweercellen in de dikke darm met ongeveer 30% [4]. Het antwoord op het raadsel is een pomp. KPV kwam de darmcellen binnen via PepT1, een pomp die normaal de kleine stukjes verteerd eiwit vervoert, en een ontstoken dikke darm maakt daar meer van. Zo komt de piepkleine peptide binnen waar de ontsteking zit. Bij de muizen van een tweede team versnelde KPV het herstel bij twee soorten colitis, en in een stam die een van de receptoren voor alfa-MSH mist, overleefde elke behandelde muis een colitis waaraan onbehandelde muizen stierven [5]. KdPT deed hetzelfde in twee muismodellen en hielp de darmwand dicht te houden, zonder de huid donkerder te maken [6]. Een latere studie verpakte KPV in piepkleine deeltjes met een laagje dat aan ontstoken dikke darm blijft plakken; die kalmeerden colitis bij muizen beter dan deeltjes zonder laagje [7].

Wat niet bekend is

De beperkingen zijn groot. Begin bij de studie. De geplande hoofdtest, hoe snel mensen met de helft verbeterden en zo bleven, werd niet gehaald: op placebo bleven mensen na week 4 vooruitgaan, en het verschil verdween [2]. Het team gebruikte daarna twee tests die voor zulke curves bedoeld zijn: de ene bleef net onder de gebruikelijke lat (p = 0,053), de andere kwam er net overheen (p = 0,037), wat de auteurs tellen als gehaald [2, 3]. De remissieresultaten zijn bijresultaten, niet de hoofdvraag van de studie. De precieze remissiepercentages zijn nooit gepubliceerd in de samenvatting of de abstracts die we konden lezen; het volledige artikel zit achter een betaalmuur.

De studie werd uitgevoerd en betaald door het bedrijf dat KdPT maakt, en één auteur werkte er [1]. Het bedrijf zei dat er een grotere fase 2-studie zou volgen [2]. In de 13 jaar sindsdien vonden we er geen geregistreerd.

KdPT is geen KPV. Eén aminozuur is anders, en het middelste in spiegelbeeldvorm verandert hoe lang het in het lichaam blijft. Een resultaat voor het ene geldt niet vanzelf voor het andere.

Voor KPV zelf is er bij mensen niets. De FDA doorzocht de medische literatuur, haar eigen meldingen van schade door geneesmiddelen en haar klachten over voedsel en supplementen tot en met december 2025, en vond geen studie, geen casusbeschrijving en geen gegevens over blootstelling bij mensen, langs welke weg ook [8]. Ze schreef dat de “mogelijke veiligheidsrisico's van het gebruik van KPV bij mensen onbekend zijn”. Er zijn ook geen dierstudies naar giftigheid, kanker of zwangerschap. De FDA uitte ook twijfels over wat er in de flesjes zit: peptiden kunnen klonteren, en klontjes kunnen het lichaam er antistoffen tegen laten maken [8].

De huid is een apart probleem. In een labtest ging KPV niet door menselijke huid heen; het kwam er alleen door als de huid beschadigd was met piepkleine naaldjes of een elektrische stroom [8]. Een gewone KPV-crème blijft misschien aan de oppervlakte.

En voor de toepassingen op websites van klinieken, van de ziekte van Lyme tot histamineproblemen, bestaat helemaal geen studie [8].

Ons oordeel

De vraag voor het oordeel is of KPV darmontsteking kalmeert bij mensen. De muisresultaten zijn eenduidig en de studie met de bijna-tweeling is bemoedigend; het bewijs bij mensen voor KPV zelf is nul.

Het argument van de andere kant: KPV is geen lichaamsvreemde stof. Het is een stukje van een hormoon dat het lichaam al maakt, en het is zo klein dat het via de mond kan worden ingenomen, wat bij de meeste peptiden niet lukt. Zijn pomp, PepT1, is het drukst in een ontstoken dikke darm. En de enige studie met zijn naaste familielid wijst de goede kant op, zonder meer bijwerkingen dan een placebo.

Wat het oordeel zou veranderen: een gepubliceerde gerandomiseerde studie van KPV zelf bij mensen, met een echte uitkomst zoals remissie bij colitis of genezing van een huidaandoening, en de bijwerkingen. Een positieve uitkomst zou het naar Veelbelovend brengen. Een tweede, grotere studie met KdPT zou ook de rij van de bijna-tweeling omhoog brengen.

Wat dit voor jou betekent

Ben je gezond en wil je een rustiger darm, dan is daar voor KPV helemaal geen bewijs voor. De studie was bij mensen met actieve colitis, bovenop hun gewone medicijnen. Wat een gezonde darm bij mensen helpt, is getest en goedkoop: meer vezels, minder ultrabewerkt voedsel en regelmatig bewegen.

Heb je colitis of de ziekte van Crohn, dan hebben de goedgekeurde medicijnen die je maag-darm-leverarts kan voorschrijven studies met duizenden mensen achter zich. De KdPT-studie testte de tweeling als aanvulling, niet als vervanging. Stop niet met een voorgeschreven medicijn voor KPV. Ben je nieuwsgierig, neem de studie (bronnen 1 en 2) mee naar je arts.

Gebruik je nu KPV, vertel je arts wat je neemt en waar het vandaan komt. Flesjes die “voor onderzoek” worden verkocht, worden niet gecontroleerd op wat erin zit.

Het hoopvolle deel is echt. Een stukje van drie aminozuren uit je eigen hormoon kalmeerde colitis bij muizen, en zijn bijna-tweeling, ingenomen als drankje, verdubbelde de vroege remissie bij mensen zonder meer bijwerkingen. Dat is meer dan de meeste peptiden op de menukaart van klinieken kunnen laten zien.

Wat er nu komt

De volgende stap voor KPV is een regel, geen studie. Na de stemming van juli 2026 moet de FDA nog beslissen of apotheken het mogen maken, en een conceptbeleid over toegang tot peptiden ging op 14 oktober 2026 naar het Witte Huis [12]. Ook als het wordt toegestaan, zou het op bestelling worden gemaakt, niet goedgekeurd: niemand zou het in een studie hebben getest.

Voor het bewijs telt de grotere KdPT-studie die het bedrijf in 2013 plande, of welke studie van KPV zelf ook. We vonden geen van beide geregistreerd. We werken dit artikel bij zodra er een is.

Dit is een van onze checks van de peptiden in onze gids over de beste peptiden, na MOTS-c, GHK-Cu en semax en selank. Ons artikel over peptiden gaat over BPC-157, de partner van KPV in de “darmstack”.

Een peptide die klein genoeg is om door te slikken, uit een hormoon dat je al maakt, deed het goed bij muizen en in één studie met zijn tweeling. Dat is een echt begin, en het is de moeite waard om te volgen.

Bronnen